Vorige zomer bracht een vat olie nog 147 dollar op, nu is dat een schamele 40 dollar. Da's nogal een probleem als je overheidsbudget voor 90 procent is gebaseerd op de inkomsten uit oliewinning, zoals in Angola. De politiek zit er dan ook behoorlijk in de rats: vorig jaar leken de bomen nog tot in de hemel te groeien, nu moet er daadwerkelijk op de overheidsuitgaven worden bezuinigd. Wereldbank-econoom
Ricardo Gazel voorspelt voor 2009 een
krimp van de Angolese economie. Het Zuidelijk-Afrikaanse land krijgt de rekening gepresenteerd van de economische monocultuur: nu de olieprijs onderuit is gegaan blijkt de spectaculaire economische groei gebaseerd op drijfzand. Economen waarschuwen hiervoor overigens al heel lang. Gazel hoopt dan ook dat het debakel een prikkel is nu eindelijk ernst te maken met de diversificering van de Angolese economie.
Wakker geworden met twee juichende sms'jes uit Congo op mijn mobiel en een mailbox vol berichtjes over het laatste nieuws. De Rwandezen zeggen rebellenleider
Laurent Nkunda te hebben
gearresteerd. De Congolese Tutsi en zijn milities hielden de afgelopen tijd huis in Oost-Congo, waardoor tienduizenden burgers op de vlucht sloegen. Nkunda's krediet bij de Rwandezen lijkt verspeeld. Opluchting in Bukavu. Toen ik vorige maand in die stad aan het Kivu-meer was, vertelde menigeen over de angst weer ten prooi te vallen aan de troepen van de Tutsi-rebel. Ze herinneren zich de gruwelen van 2004, toen dit daadwerkelijk gebeurde, nog veel te goed. De 22-jarige Beni had sinds Nkunda in november Goma onder de voet dreigde te lopen weer nachtmerries. Niet iedereen in Bukavu durft nog te geloven dat hij is opgepakt: buurland Rwanda geldt nu eenmaal een groot wantrouwen. Ook is Nkunda helaas niet het enige probleem dat een duurzame vrede in Oost-Congo in de weg staat, maar zijn arrestatie is een begin en misschien kan Beni nu weer eens rustig slapen.
Een maand in Luanda, de hoofdstad van Angola, werd een van de duurste verblijven uit mijn journalistieke loopbaan. Niet alleen voor westerlingen is het leven in het Zuidelijk Afrikaanse land prijzig: ook de gemiddelde Angolees moet veel geld neertellen voor zijn eerste levensbehoeften. En dat terwijl het merendeel van de bevolking straatarm is. Waarom het leven in de allerarmste landen soms zo onbetaalbaar? In
Onze Wereld ging ik op zoek naar het antwoord op deze vraag.
Vorige zomer bracht een vat olie nog 147 dollar op, nu is dat een schamele 40 dollar. Da's nogal een probleem als je overheidsbudget voor 90 procent is gebaseerd op de inkomsten uit oliewinning, zoals in Angola. De politiek zit er dan ook behoorlijk in de rats: vorig jaar leken de bomen nog tot in de hemel te groeien, nu moet er daadwerkelijk op de overheidsuitgaven worden bezuinigd. Wereldbank-econoom Ricardo Gazel voorspelt voor 2009 een krimp van de Angolese economie. Het Zuidelijk-Afrikaanse land krijgt de rekening gepresenteerd van de economische monocultuur: nu de olieprijs onderuit is gegaan blijkt de spectaculaire economische groei gebaseerd op drijfzand. Economen waarschuwen hiervoor overigens al heel lang. Gazel hoopt dan ook dat het debakel een prikkel is nu eindelijk ernst te maken met de diversificering van de Angolese economie.
Wakker geworden met twee juichende sms'jes uit Congo op mijn mobiel en een mailbox vol berichtjes over het laatste nieuws. De Rwandezen zeggen rebellenleider Laurent Nkunda te hebben gearresteerd. De Congolese Tutsi en zijn milities hielden de afgelopen tijd huis in Oost-Congo, waardoor tienduizenden burgers op de vlucht sloegen. Nkunda's krediet bij de Rwandezen lijkt verspeeld. Opluchting in Bukavu. Toen ik vorige maand in die stad aan het Kivu-meer was, vertelde menigeen over de angst weer ten prooi te vallen aan de troepen van de Tutsi-rebel. Ze herinneren zich de gruwelen van 2004, toen dit daadwerkelijk gebeurde, nog veel te goed. De 22-jarige Beni had sinds Nkunda in november Goma onder de voet dreigde te lopen weer nachtmerries. Niet iedereen in Bukavu durft nog te geloven dat hij is opgepakt: buurland Rwanda geldt nu eenmaal een groot wantrouwen. Ook is Nkunda helaas niet het enige probleem dat een duurzame vrede in Oost-Congo in de weg staat, maar zijn arrestatie is een begin en misschien kan Beni nu weer eens rustig slapen.
Een maand in Luanda, de hoofdstad van Angola, werd een van de duurste verblijven uit mijn journalistieke loopbaan. Niet alleen voor westerlingen is het leven in het Zuidelijk Afrikaanse land prijzig: ook de gemiddelde Angolees moet veel geld neertellen voor zijn eerste levensbehoeften. En dat terwijl het merendeel van de bevolking straatarm is. Waarom het leven in de allerarmste landen soms zo onbetaalbaar? In Onze Wereld ging ik op zoek naar het antwoord op deze vraag.
