'Laat Afrika niet los', zegt de gelauwerde
Adriaan van Dis in Pauw & Witteman. De schrijver ontving vorige week de
Gouden Ganzenveer, een jaarlijkse oeuvreprijs voor iemand met grote betekenis voor het geschreven en gedrukte woord in Nederland. Bij de late night talkshow kwam hij vertellen over zijn recente verblijf in zijn geliefde Zuid-Afrika, waar hij als enige blanke de treinreis van Kaapstad naar Stellenbosch maakte. Hij kreeg van de schoonmaakster meteen een stok aangereikt om zich te verdedigen. Definieer het geweld in land niet racistisch, waarschuwde Van Dis: 'De kooi van de apartheid is afgelegd, en nu is er de jungle die je ziet in landen die te lang onderdrukt zijn.'
Bekijk het interview met Van Dis
'Een groot aantal internationale organisaties heeft nu een zetel in steden in oorlog. Daardoor komt de stad steeds meer in het vizier te liggen van gewelddadige actoren, die de stad niet alleen gebruiken voor doeleinden als bevoorrading en propaganda, maar ook als politiek doelwit.', zegt
François Grünewald, voorzitter van onderzoeksinstituut
Urgence-Réhabilitation-Développement. Grünewald leidde onlangs de de debatserie Cities at war in, georganiseerd door de Universiteit Gent. Vooruitlopend op
mijn boek over steden in Afrika ben ik er uitgenodigd om te praten over mijn bevindingen in
Bukavu, Oost-Congo. Met antropoloog
Filip De Boeck ga ik in gesprek over hoe het leven verandere in Congolese steden onder invloed van de jarenlange oorlog.
19 mei vanaf 19.00 uur, , Filmzaal Plateau, Paddenhoek 5, Gent (Engels gesproken)
Klik hier voor het programma van Cities at War
Was ik filmmaker geweest, dan had ik deze docu gemaakt willen hebben. Een werkeloze Congolese piloot begon in 1993 het enige symfonieorkest van de Democratische Republiek Congo. Zodoende klinkt Orfss Carmina Burana in een volkswijk van de hoofdstad Kinshasa. De violiste verkoopt stokbroden op straat, de hoornspeler is tv-presentator en de tenor is een kapper die tijdens het scheren van zijn klanten aria's zingt.
Bekijk het voorfilmpje van de Duits-Franse productie Kinshasa Symphony.
Mijn Congolese vriendin en collega
Chouchou Namegabe kreeg onlangs in Washington een
onderscheiding van Vital Voices.
Vital Voices is een in de VS ontstaan internationaal vrouwennetwerk dat vrouwen wereldwijd ondersteunt in de strijd voor recht en gelijkwaardigheid, of het gaat om vrouwenhandel in de Oekraïne of vrouwelijk ondernemerschap in Vietnam. Met de jaarlijkse uitreiking van de Global Leadership Awards eert de organisatie moedige vrouwen overal ter wereld die zich inzetten voor democratie en mensenrechten. Chouchou kreeg de onderscheiding voor haar constante aandacht voor de vrouwenzaak in Oost-Congo, in haar werk als radiopresentator en oprichtster van
AFEM, een organisatie van vrouwelijke journalisten. Ze kreeg de onderscheiding uit handen van
Hollywoodster Ben Affleck, die pleitte voor meer mannelijke betrokkenheid in de discussie over seksueel geweld: 'Zolang geweld tegen vrouwen strikt een vrouwenzaak is, zal het blijven bestaan. Wij mannen moeten dit onderwerp gaan bespreken. We moeten erkennen dat bestrijding ervan onontbeerlijk is voor ons eigen voortbestaan en we zullen onze broers hiervan moeten overtuigen.'
'Laat Afrika niet los', zegt de gelauwerde Adriaan van Dis in Pauw & Witteman. De schrijver ontving vorige week de Gouden Ganzenveer, een jaarlijkse oeuvreprijs voor iemand met grote betekenis voor het geschreven en gedrukte woord in Nederland. Bij de late night talkshow kwam hij vertellen over zijn recente verblijf in zijn geliefde Zuid-Afrika, waar hij als enige blanke de treinreis van Kaapstad naar Stellenbosch maakte. Hij kreeg van de schoonmaakster meteen een stok aangereikt om zich te verdedigen. Definieer het geweld in land niet racistisch, waarschuwde Van Dis: 'De kooi van de apartheid is afgelegd, en nu is er de jungle die je ziet in landen die te lang onderdrukt zijn.'
'Een groot aantal internationale organisaties heeft nu een zetel in steden in oorlog. Daardoor komt de stad steeds meer in het vizier te liggen van gewelddadige actoren, die de stad niet alleen gebruiken voor doeleinden als bevoorrading en propaganda, maar ook als politiek doelwit.', zegt François Grünewald, voorzitter van onderzoeksinstituut Urgence-Réhabilitation-Développement. Grünewald leidde onlangs de de debatserie Cities at war in, georganiseerd door de Universiteit Gent. Vooruitlopend op mijn boek over steden in Afrika ben ik er uitgenodigd om te praten over mijn bevindingen in Bukavu, Oost-Congo. Met antropoloog Filip De Boeck ga ik in gesprek over hoe het leven verandere in Congolese steden onder invloed van de jarenlange oorlog.
Was ik filmmaker geweest, dan had ik deze docu gemaakt willen hebben. Een werkeloze Congolese piloot begon in 1993 het enige symfonieorkest van de Democratische Republiek Congo. Zodoende klinkt Orfss Carmina Burana in een volkswijk van de hoofdstad Kinshasa. De violiste verkoopt stokbroden op straat, de hoornspeler is tv-presentator en de tenor is een kapper die tijdens het scheren van zijn klanten aria's zingt.
Mijn Congolese vriendin en collega Chouchou Namegabe kreeg onlangs in Washington een onderscheiding van Vital Voices. Vital Voices is een in de VS ontstaan internationaal vrouwennetwerk dat vrouwen wereldwijd ondersteunt in de strijd voor recht en gelijkwaardigheid, of het gaat om vrouwenhandel in de Oekraïne of vrouwelijk ondernemerschap in Vietnam. Met de jaarlijkse uitreiking van de Global Leadership Awards eert de organisatie moedige vrouwen overal ter wereld die zich inzetten voor democratie en mensenrechten. Chouchou kreeg de onderscheiding voor haar constante aandacht voor de vrouwenzaak in Oost-Congo, in haar werk als radiopresentator en oprichtster van AFEM, een organisatie van vrouwelijke journalisten. Ze kreeg de onderscheiding uit handen van Hollywoodster Ben Affleck, die pleitte voor meer mannelijke betrokkenheid in de discussie over seksueel geweld: 'Zolang geweld tegen vrouwen strikt een vrouwenzaak is, zal het blijven bestaan. Wij mannen moeten dit onderwerp gaan bespreken. We moeten erkennen dat bestrijding ervan onontbeerlijk is voor ons eigen voortbestaan en we zullen onze broers hiervan moeten overtuigen.'
