Binnen twee jaar verblijven in zes verschillende steden over heel Afrika - de onderneming is bijna achter de rug. De komende maand zit ik in Bobo Dioulasso, de laatste stad op het lijstje voor mijn boek over het Afrikaanse stadsleven. Een feestelijk einde: ik schrijf hier over muziek en dans en beeldende kunst en de rol ervan in het dagelijks bestaan. Via nrc.next, de papieren krant en de blog, is deze laatste etappe van de research voor mijn stedenboek te volgen.
Kibare? Ik heb al gereageerd op je NRC blog en doe nog een poging om je te bereiken. Ik geniet bij het lezen van je blog en moest direct denken aan mijn ontmoeting dit jaar in Ouagadougou met Papis. Een jonge artiest en muzikant en zegt geen geld nodig te hebben om zijn hart en passie te volgen. Papis doet waar hij goed in is. Een grote kindervriend, met alle geduld en plezier leert hij de kinderen dansen, muziek spelen en instrumenten maken. Hij is 1 met de kids, de kids 1 met hem. Zijn verdiende geld geeft hij meestal direct weer weg aan vrienden en kids in de buurt die het nodig hebben. Heel indrukwekkend vond ik zijn samenwerking met Sala, een meisje van 14 jaar zonder armen als gevolg van polio. Een trieste positie want een vrouw zonder armen kan niet werken en is dus niets waard. Maar Sala kan heel goed mythe uit haar hoofd vertellen in Moree en Papis begeleidt haar daarbij op de Kundi.
Mocht je meer willen weten of interesse hebben in een ontmoeting, laat het mij weten.
Bilfu,
nasarra Ilona